Ολοκληρώσαμε με αυτά και με αυτά ένα μήνα αφιερωμένο στην J.K. Rowling. Η τεράστια αυτή συγγραφέας φέτος έκανε το ντεμπούτο της στο σενάριο με το prequel του Harry Potter, Fantastic Beasts and where to find them, κυκλοφόρησε το τρομερό αστυνομικό της μέσω της περσόνας του Robert Galbraith και το θεατρικό της έχει βραβευτεί ως το καλύτερο της χρονιάς στην Αγγλία!

Μετά από δύο εβδομάδες απουσίας, οι Monkey Bros (τι ποιοι καλέ; εμείς) ξαναμαζεύτηκαν για να σχολιάσουν ταινίες, βιβλία και comics.

Σύντομη η εκπομπή μετά από καιρό, αλλά τα θέματα δεκάδες, οπότε αποφασίσαμε να κάνουμε το πρώτο fast round!

Θέματα:
Fantastic Beasts and where to find them
Kubo and the two Strings
War Dogs
The Vision (2015)
Σοδειά του κακού (Robert Galbraith)

Fast Round
Jason Bourne
Embers
Pride
Mechanic: Resurrection

Trailers
Valerian
Rogue One
Ghost in the Shell
Kong: Skull Island

H J.K. Rowling βρίσκεται στην πιο δημιουργική της φάση. Το θεατρικό της και συνάμα η 8η ιστορία του Harry Potter (Harry Potter and the Cursed Child) βραβεύτηκε με ως το καλύτερο θεατρικό της χρονιάς στην Αγγλία στα Evening Standard Theatre Awards και το prequel Fantastic Beasts (με δικό της original σενάριο) έχει ξεκινήσει εισπρακτικά τέλεια παγκοσμίως και άρεσε ακόμα και στον Κίτσιο!

Με την περσόνα όμως του Robert Galbraith, η Rowling μπορεί να δημιουργήσει χωρίς την πίεση που ακολουθεί το όνομα της. Τα τρία βιβλία που ήδη κυκλοφορούν είναι υποδείγματα αστυνομικού μυστηρίου όμως μέσα και από αυτά τα βιβλία, η Rowling βγάζει την μεγαλύτερη δύναμη της στην συγγραφή: την δημιουργία εκπληκτικών χαρακτήρων, με βάθος και απίστευτα layers.

Στην Σοδειά του Κακού, βλέπουμε τον ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ και την συνεργάτη του Ρόμπιν να συνεχίζουν την καλή δουλειά ακόμα καλύτερα, μετά την δημοσιότητα που απολαμβάνει το γραφείο ερευνών, μετά τα γεγονότα του Μεταξοσκώληκα. 

Όταν όμως θα φτάσει ένα δέμα με ένα ακρωτηριασμένο πόδι μέσα και μια κάρτα με αναφορά στο παρελθόν του ντετέκτιβ και συγχρόνως μια απειλή για την ίδια την Ρόμπιν, τότε τα πράγματα παίρνουν άσχημη τροπή και μας δίνεται ένας πρώτης τάξης λόγος για να βουτήξουμε στο παρελθόν των δύο πρωταγωνιστών.  


Ο Στράικ στοχεύει σε τρεις υπόπτους. Ο ένας έχει προσωπική σημασία, ο άλλος είναι μια αποτυχία του Στράικ από τον καιρό του Στρατού και ο άλλος μισεί γιατί είναι μπήκε στη φυλακή εξαιτίας του. Όλοι έχουν λόγους να τον μισούν απερίγραπτα και όλοι έχουν την δυνατότητα να κάνουν τρομερά πράγματα.

Οι έρευνες των ντετέκτιβ κλιμακώνεται ταυτόχρονα και στους τρεις και εσύ προσπαθείς να προβλέψεις ποιος από τους τρεις το έκανε, με την αποκάλυψη να έρχεται ελάχιστα κεφάλαια πριν το τέλος.

Ταυτόχρονα η Ρόμπιν παίρνει το δικό της, μεγάλο, μερίδιο στην ιστορία. Κομμάτια του παρελθόντος θα εμφανιστούν μπροστά της και η πίεση από τον περίγυρο της θα είναι ισάξια με το μέγεθος της απειλής από τον δολοφόνο, που αποδεικνύετε τρομερά έξυπνος και σατανικός.

Τα τελευταία χρόνια, διαβάζοντας μπόλικα αστυνομικά, έχω καταλάβει τα πάτερνς με τα οποία παίζουν οι συγγραφείς. Η φύση των βιβλίων απαιτεί να είναι αυτοτελή και να μπορείς να πιάσεις (πχ) το 5ο βιβλίο και να μπορείς να το παρακολουθήσεις. Ραγδαίες αλλαγές στο status quo δύσκολα γίνονται μέσα σε ένα βιβλίο.

Σε αυτό το βιβλίο όμως η Rowling δεν φοβήθηκε, μας έδωσε πολλές πληροφορίες από την προϊστορία των χαρακτήρων μας και έβαλε γερές βάσεις για να αλλάξουν κατά πολύ τα πράγματα στο επόμενο βιβλίο που βγαίνει στα μέσα του 2017.

Εκτός από το στυλ γραφής που παραμένει στα εξαιρετικά επίπεδα της Rowling, σε αυτό το βιβλίο χρησιμοποιεί και ένα τρικ που το βρήκα εμπνευσμένο. H συγγραφέας επέλεξε τους Blue Oyster Cult να παίξουν σημαντικό ρόλο στο βιβλίο. Από την ροκού μάνα του Στράικ που τους λάτρευε μέχρι τον δολοφόνο που τους ανακαλύπτει και χρησιμοποιεί στίχους του, οι Cult βρίσκονται σε όλο το βιβλίο. Εκτός από αυτό όμως, οι ποιητικοί στίχοι των Cult, πολλοί εκ των οποίων έγραψε η Patti Smith, χρησιμοποιούνται ως τίτλοι κεφαλαίων σε όλο το βιβλίο και φυσικά ο μεταφραστής επέλεξε να μην τους μεταφράσει και να τους αφήσει άθικτους.

H Σοδειά του Κακού είναι ίσως το σημαντικότερο βιβλίο της ιστορίας του ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ. Δίνει το βάθος που χρειάζεται ο πρωταγωνιστής μας και ανεβάζει την Ρόμπιν στα μάτια μου κατά πολύ. Τα πράγματα μένουν σε μία κατάσταση πολύ περίπλοκη και εμείς μένουμε να περιμένουν το επόμενο βιβλίο και τη σειρά που ετοιμάζει το BBC One με τους Tom Burke και Holliday Grainger στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

• Μεταξοσκώληκας του Robert Galbraith
• Fantastic Beasts and Where to Find Them - Review του Κώστα Κίτσιου

 

Ζούμε στην εποχή που το comic αναγεννάτε. Η DC με το mega event Rebirth εκτοξεύθηκε στις πωλήσεις, άλλες εταιρείες βγάζουν τόμους υπερασπιζόμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα των LGBT και η Marvel βγάζει εξαιρετικά comics με, με βαθιά φιλοσοφικά διλήμματα και θαρραλέα story lines.

Μία ιστορία εκδίκησης, πολέμου και αναζήτησης της εξουσίας... που θυμίζει το Hunger Games και το Game of Thrones.

Έχουμε ξεκινήσεις τις εκπομπές μας σταθερά Κυριακές στις 19:00. Συζητάμε για ταινίες, σειρές, μουσική και βιβλία. Η συζήτηση πάντα ξεφεύγει, πλατειάζει και πάει σε μέρη που δεν περιμέναμε ούτε εμείς να βρεθούμε.

 Σε αυτή την εκπομπή μιλήσαμε για:

Ταινίες τις εβδομάδας:
The Girl on Train
Don't Breath
Miss Peregrine's Home for Peculiar Children
Hunt for the Wilderpeople
New Trailers

Σειρές:
Westworld (Episode 1)
Luke Cage (finale)

Βιβλία:
Μυστικός Πόλεμος: Επιχείρηση Σίσυφος

Ακούσαμε φοβερή ροκ και μέταλ μουσική με πολύ καλές ελληνικές παρουσίες ενώ η συζήτηση πήρε σε κάποιες στιγμές περίεργες στροφές...

Η αναζήτησή μου για το ελληνικό αίμα στη fantasy, sci fi, horror κοινότητα συνεχίζεται με τον Γιώργο Πουρλιάκα και τον Μυστικό Πόλεμο!

Ο Γιώργος ήρθε σε επαφή μαζί μου το καλοκαίρι και μου ζήτησε να ρίξω μια ματιά στο πρώτο βιβλίο που εξέδωσε από τις Εκδόσεις Πηγή. Το βιβλίο έχει τον τίτλο Μυστικός Πόλεμος: Επιχείριση Σίσυφος και όπως υποδηλώνει και το όνομα του έχει το ένα πόδι στην Ελληνική μυθολογία και το άλλο στον σημερινό κόσμο.

Η ιστορία διαδραματίζεται ταυτόχρονα σε δύο σημεία κι εμείς με κοφτές γρήγορες κινήσεις μεταφερόμαστε από τον Κίμωνα στην Αθήνα, στην Σόνια στην Αμερική.

Από το οπισθόφυλλο:

Ο Κίμωνας Μεταλληνός είναι ένας δεκαπεντάχρονος μαθητής από την Αθήνα. Αντικοινωνικός, κλειστός και με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Όμως, μετά την επιβίωσή του από μια έκρηξη σε μια μεγάλη οδό, θα αλλάξει. Τα οράματα από την αρχαία μυθολογία θα κατακλύσουν τα όνειρά του. Οι αισθήσεις του θα περάσουν σε ένα υπερφυσικό πεδίο. Ο Κίμωνας θα πολεμήσει ενάντια στον χρόνο για να βρει και να σταματήσει ένα σκοτεινό σχέδιο με στόχο την Αθήνα. Η προσπάθειά του αυτή θα τον κάνει εμμονικό και στο διάβα του θα προκαλέσει την τύχη του, τους άγνωστους εχθρούς του, αλλά και το αίμα αυτών που θα τον ακολουθήσουν ή θα βρεθούν στον δρόμο του.
Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, η Σόνια Μοναστηράκη, μια δεκαοκτάχρονη κοπέλα, κυνική, αυτοκαταστροφική και ερμαφρόδιτη, θα μπει -άθελά της στην αρχή- σ’ ένα υπόγειο παιχνίδι. Μια απειλή έρχεται για την Αμερική και η Σόνια θα παίξει κομβικό ρόλο, όταν θα μάθει ότι η κοπέλα που νόμισε για νεκρή μπορεί και να είναι ζωντανή. Το πάθος της θα την οδηγήσει στα χέρια Βόσνιων τρομοκρατών, Μεξικανών εμπόρων ναρκωτικών και της CIA. Η ίδια δεν θα διστάσει να αλλάξει στρατόπεδα και να προβεί σε τερατώδεις αποφάσεις, προκειμένου να επιβιώσει και να βρει την αλήθεια. Δύο φαινομενικά διαφορετικές υποθέσεις.

Το βιβλίο έχει μερικά πάρα πολύ καλά στοιχεία. Έχει αστείρευτη δράση, κοφτές αλλαγές από το ένα μέρος στο άλλο και μερικές βασικές ιδέες που τις θεώρησα καταπληκτικές. Χρησιμοποιεί την ελληνική μυθολογία σε ένα πλαίσιο επιστημονικής φαντασίας χωρίς να δώσει πολλές απαντήσεις στο πρώτο βιβλίο, γεγονός που με κάνει να θέλω να μάθω κι άλλα για το πως λειτουργεί η όλη X-Men αλά Ancient Greece φάση.

Το ότι η Σόνια παρουσιάζεται ως κυνική, αυτοκαταστροφική και ερμαφρόδιτη το θεωρώ θαρραλέο και τρομερά ενδιαφέρον. Η σεξουαλικότητα είναι ένα βασικό στοιχείο της προσωπικότητας του ανθρώπου. Προσωπικά το βρήκα τρομερά δύσκολο να κατανοήσω όλα τα στοιχεία της κάθε σεξουαλικής ταυτότητας (γενικώς όχι στο βιβλίο), οπότε το να δω ποια θα ήταν η προσέγγιση του συγγραφέα και το πως επηρεάζει τις πράξεις της Σόνια η φύση της, ήταν από τα πρώτα στοιχεία που με τράβηξαν στο βιβλίο.

#manly_feet

Το βιβλίο κύλησε κι ενώ η ιστορία πήγαινε από Ελλάδα - Αμερική άλλαζε και το στυλ της. Στην Αθήνα είχαμε το παιδί που ανακαλύπτει τις δυνάμεις του με ένα superhero origin style, ενώ στην Αμερική η Σόνια έπαιζε ένα κατασκοπικό παιχνίδι, μπλεγμένη ανάμεσα σε Βόσνιους τρομοκράτες και Ισπανούς εμπόρους ναρκωτικών.

Η ύπαρξη των δύο ομάδων που κινούσαν τα νήματα από το σκοτάδι (που ονομάζονται Διευθυντήριο και Συνδικάτο και μου θυμίζουν γαμάτα over the top ονόματα κακών από ταινίες όπως το James Bond πχ) προσέφεραν την απαραίτητη συνωμοσία που ξετυλίγεται σιγά σιγά μέσα στο βιβλίο.

Ο Γιώργος Πουρλιάκας στο πρώτο του βιβλίο τυπώνει στο χαρτί μερικές πολύ καλές ιδέες, αλλά χρειάζεται μερικές βελτιώσεις που θα φέρει η εμπειρία και οι εποικοδομητικές κριτικές που ξεκινούν καθώς αρχίζει το ταξίδι του βιβλίου του, για να φτάσει στο full των δυνατοτήτων του.

H δράση κατέκλυσε τις σελίδες σε τέτοιο βαθμό που δεν άφησε χώρο στις απλές καθημερινές συζητήσεις. Μου θύμισε το σχολιασμό που κάνω ανά τακτά χρονικά διαστήματα στα hollywood blockbusters: για να μάθω τον χαρακτήρα, να επενδύσω και να χαρώ ή να στεναχωρηθώ για όσα του συμβούν πρέπει να τον ζήσω...

Και για να τον ζήσω δεν πρέπει να δω το πόσο γαμάτος είναι στις μάχες, αλλά να τον δω να κάθεται και να μιλάει με τον φίλο του για το κορίτσι που γουστάρει. Να τον δω να κάθεται να τρώει με τον πατέρα του και να δω πως είναι η σχέση τους μια χαλαρή μέρα. Να δω ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό.

Το έχω πει τόσες φορές που νομίζω ότι είναι δικό μου πρόβλημα και κόλλημα να βλέπω τους χαρακτήρες να κάνουν καθημερινά πράγματα...

Η Σόνια είναι ερμαφρόδιτη. Τι σημαίνει αυτό για αυτήν; Είναι μπερδεμένη; Έχει αποδεχτεί τη φύση της; Τι σημαίνει για αυτήν το ότι μέσα στο βιβλίο άλλαξε φύλο 3 φορές; Τι επίπτωση είχε αυτό στην ψυχοσύνθεση της;

Όσο ο Γιώργος Πουρλιάκας γράφει το δεύτερο βιβλίο του Μυστικού Πολέμου, τώρα που έχει στήσει τη σκακιέρα, έχει εδραιώσει το φανταστικό κομμάτι και τους βασικούς παίχτες μπορεί να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην αναζήτηση της ψυχής των χαρακτήρων του.

Κι αυτό είναι ένα ταξίδι πολύ περίεργο, γιατί οι χαρακτήρες έχουν αυτοσκοπούς και μπορεί και ο ίδιος ο συγγραφέας να τους μαθαίνει σταδιακά και να καταλήξουν σε κάτι τελείως διαφορετικό από ότι νόμιζε και ο ίδιος όταν τους πρωτογέννησε στο μυαλό του...

Η νέα μόδα λέγετε Girl + Name It. Βάζουμε γυναίκες με πολλά προβλήματα (οικονομικά, ψυχολογικά κτλ), ένα μυστήριο, ανακατεύουμε και βουαλά: Επιτυχία.

Μην με παρεξηγείς, το λέω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το να βλέπω πολυσχιδείς ενδιαφέρουσες γυναίκες σε κινηματογράφο και τηλεόραση είναι το αγαπημένο μου. Η αρχή έγινε με το Gone Girl της Gillian Flynn, το οποίο ο Fincher μετέτρεψε σε ταινιάρα και σειρά πήρε το Girl on Train και μας παρουσίασε το ψυχολογικό θρίλερ της Paula Hawkins.

Είχα παρουσιάσει το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός πριν μερικούς μήνες και είχαμε πει ότι"Το Κορίτσι του Τρένου [...] είναι γραμμένο σε μικρά σφιχτά κεφάλαια σε μορφή ημερολογίου με διάφορους χαρακτήρες να μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε τρεις γυναίκες, η καθεμία με διαφορετικά θέματα που τους ταλανίζουν."

Στην ταινία με χαρά είδα στον ρόλο της Rachel την Emily Blunt και στους υπόλοιπους ρόλους Justin Theroux (που γουστάρω πολύ από Leftovers), Haley Bennet, Rebecca Ferguson και Luke Evans.

H Blunt είναι μια ηθοποιός που με έκανε να πιστέψω ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός δύσκολου ρόλου και να πάει την ταινία ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία. Μετά την προβολή έμεινα ικανοποιημένος από αυτήν αλλά και από το σύνολο του cast, ταυτόχρονα όμως κατάλαβα ότι η ταινία δεν είχε... Fincher.

Κι αυτό φαίνεται γιατί αυτό το βιβλίο είναι ακόμα πιο δύσκολο να μεταφερθεί από ότι το Gone Girl. Σε αυτήν την ιστορία έχουμε τρεις χαρακτήρες που πρέπει να αναπτυχθούν, ένα μυστήριο που πρέπει να μας μεταφέρει εντέχνως από τον έναν ύποπτο στον άλλο και μια κεντρική ηρωίδα που είναι μονίμως στουπί στο μεθύσι.


Η Rachel, η Megan και η Anna είναι τρεις γυναίκες με το backstory, με κίνητρα και πάθη που οδηγούν τις πράξεις τους. Στο βιβλίο είχαμε το format του ημερολογίου, μπαίναμε στο μυαλό της καθεμιάς. Στον κινηματογράφο αυτό όμως είναι δύσκολο. Ο σκηνοθέτης επέλεξε τη μέθοδο του voice over, την αφήγηση δηλαδή της κάθε μίας για το ποια είναι, τι κάνει και γιατί το κάνει. Το voice over ποτέ δεν είναι καλό, ειδικά όταν έχουν περάσει 10 λεπτά μέσα στην ταινία και ακόμα δεν έχουμε δει διάλογο.

Η θολούρα της Rachel ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα του Tate Taylor. Το πως θα αποφάσιζε δηλαδή να δείξει την κατάσταση διαστρέβλωσης της πραγματικότητας που ζει η πρωταγωνίστριά μας. Καθώς η Rachel δεν "νιώθει", προσπαθεί να καταλάβει ή να θυμηθεί και βλέπει κομμάτια του παρελθόντος αποσπασματικά. Σκηνοθετικά είναι ένα πολύ δύσκολο task.

Ο Tate Taylor παίρνει Β- σε αυτό το τεστ. Πολύ blur, jump cuts και μουσική που κύλησε αδιάφορα έκαναν αυτά τα σημεία τα χειρότερα στην ταινία αλλά και τον θεατή να χρειάζεται κάποιον χρόνο για να καταλάβει σε ποιο timeline βρίσκεται. Δεν ήταν κάτι εξαιρετικά έντονο αλλά υπήρχε.

Παρ'όλα αυτά, στο κομμάτι του μυστηρίου τα πράγματα κύλησαν ωραία. Το σενάριο ήταν έτσι φτιαγμένο για να πηγαίνει από τον έναν στον άλλο τις υποψίες και όταν άκουγα τον κόσμο να αναφωνεί "λες να το έκανε αυτός;" κατάλαβα ότι η ταινία σε αυτό το κομμάτι τα πήγε καλά.

Αν προσθέσουμε και το αρκετά gore (για τα επίπεδα) φινάλε, μιλάμε για μια ταινία που κράτησε τις περιστάσεις, έδωσε κάποια πολύ καλά στοιχεία, ωραίες ερμηνείες, αλλά έμεινε ένα βήμα πριν από την πραγματικά καλή ταινία. Και ο μόνος λόγος είναι γιατί ο σκηνοθέτης δεν είχε δημιουργικό ρόλο στα δύσκολα κομμάτια. Δεν είχε όραμα.

Τέλος και ενώ σαν αναγνώστης είδα (με τη βοήθεια της Blunt) μία πολύ καλή ανάπτυξη χαρακτήρων, η μόνη που μας έμεινε χωρίς την ανάλογη προσοχή ήταν η Anna. Το δικό της κομμάτι είναι για μένα αυτό που δίνει άλλη διάσταση στο νόημα του βιβλίου/ταινίας.


Ως μία γυναίκα με ανεξαρτησία, με τον ρόλο της ερωμένης εμπεδωμένο μέσα της και την νέα φάση της γυναίκας νικήτριας, με το πανέμορφο παιδί σε ένα καταπληκτικό σπίτι που ζει αυτή τη στιγμή, η εκπληκτική στροφή που παίρνει τα τελευταία λεπτά δίνει άλλο φως στο θέμα των κακοποιητικών, καταστροφικών σχέσεων και της χειραφέτησης της γυναίκας από εξαρτητικούς συζύγους.

Δυστυχώς το spotlight, στην Αnna και στις αλλαγές στο εσωτερικό της, δεν ήταν αρκετό και κόπηκε είτε στο σενάριο είτε στο μοντάζ.

Διάβασε λοιπόν την παρουσίαση του βιβλίου και από αύριο Πέμπτη 8 Οκτωβρίου που κάνει πρεμιέρα, πάνε να δεις μια καλή (όχι άριστη) ταινία, με καλό μυστήριο και ενδιαφέροντες χαρακτήρες που θέλουν να σου βγάλουν από το μυαλό την τέλεια ζωή στα προάστια...

O Hulk είναι φοβερός χαρακτήρας. Εκτός του ότι είναι ό,τι πιο δυνατό κυκλοφορεί στο σύμπαν της Marvel, είναι και η προσωποποίηση της οργής που έχει ο καθένας μας. Αυτής της ασταμάτητης δύναμης που μας προτρέπει να κάνουμε πράγματα που δεν πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε...

Συγχρόνως είναι όμως και ένα γιγάντιο μωρό. Γλυκούλης με τον τρόπο του. Είναι όμως και απρόβλεπτος. Όταν έχεις δίπλα σου ένα πλάσμα που θεωρείται δύναμη της φύσης, δεν μπορείς να αφήνεις τίποτα στην τύχη.

Αυτό σκέφτηκαν και τα τέσσερα φασισταριά της Marvel, ο Iron Man, o Doctor Strange, o Mr Fantastic και ο Black Bolt και τον έστειλαν στο διάστημα, να γίνει το πρόβλημα κάποιου άλλου.

Για να καταλάβεις για ποιους μιλάμε, οι παραπάνω μαζί με τον Namor και άλλους διάφορους μέσα στα χρόνια έχουν σχηματίσει την ομάδα Illuminati. ILLUMINATI!!!

Κάπου εδώ ξεκινάνε τα γεγονότα του Planet Hulk τα οποία θα οδηγήσουν στο υπέρτατο crossover event με το καταπληκτικό όνομα World War Hulk το οποίο διάβασα πρόσφατα και σας το προτείνω με τα μπούνια.

Planet Hulk (Incredible Hulk #92-105 + Giant-Size Hulk #1 / Planet Hulk Animation Movie)



Καθώς ο Hulk βλέπει σε βίντεο τους Illuminati να εξηγούν γιατί τον εξόρισαν, το σκάφος συντρίβεται σε λάθος πλανήτη και ο Hulk αποδυναμωμένος από τη σύγκρουση πιάνεται αιχμάλωτος και οδηγείται στις αρένες του πλανήτη Sakkar για να γίνει μονομάχος.

Με την απειλή του obedience disk, o Hulk δεν έχει επιλογή από το να παλέψει με άγριους εξωγήινους, αλλά και με όσους στην πορεία έγινε φίλος.

Μετά από διάφορα γεγονότα, ο Hulk θα σχηματίσει την ομάδα του και θα βρει και τη γυναίκα του στο πρόσωπο της Caeira. Μία ιστορία που ξεκίνησε με προδοσία, πόνο, οργή και πολύ αίμα φτάνει στο τέλος του με το happy end που ο Hulk αξίζει.

Με έναν δικό του πλανήτη, γυναίκα και λαό που τον λατρεύει ως τον Saakarson, τον μεσσία που θα φέρει την ευτυχία...

...αμ δε!


World War Hulk (World War Hulk #1-#5)



H ευτυχία του Hulk δεν θα κρατήσει για πολύ. Το σκάφος που τον είχε μεταφέρει μέχρι τον πλανήτη Saakar ανατινάζεται καθώς μερικά παιδιά έπαιζαν πάνω του και σκοτώνονται εκατομμύρια κόσμος μαζί και η έγκυος γυναίκα του Hulk, Caeira.

Ο Hulk θα κατηγορήσει τους Illuminati για την ύπαρξη της βόμβας στο σκάφος που σκότωσε τον λαό του και θα ξεκινήσει να αναζητήσει εκδίκηση.

Αν σκεφτούμε ότι η δύναμη του Hulk βασίζεται στην οργή του, τότε κανένας στη Γη δεν έχει αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο. Εγώ θα πρόσθετα ότι έναν Hulk με εγκέφαλο και την καταπληκτική στολή μονομάχου που φοράει, έτσι κι αλλιώς κανένας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει και πρώτος πρώτος το μαθαίνει ο Black Bolt.

Μέσα στα 5 τεύχη που κρατάει το crossover, ο Hulk θα δείξει το σημείο αληθινής και δικαιολογημένης οργής που έχει φτάσει και μέσα από τις πράξεις του θα δείξει και το πόσο διεφθαρμένοι είναι βαθιά μέσα τους τα "κεφάλια" των Superheroes.

Γιατί δύσκολα κρατάς την ηθική σου πυξίδα στον σωστό δρόμο αν έχεις δύναμη.

Το World War Hulk είναι ένα τίγκα στην τεστοστερόνη event που έχει καρδιά...

Σας προτείνω να δείτε το animation του Planet Hulk και να πιάσετε αμέσως τον Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν θα χάσετε!

ps: τα δικαιώματα του Hulk τα έχει και η Universal εκτός από την Μarvel έτσι είναι εξαιρετικά δύσκολο να τον δούμε σε solo ταινία. Έχει ανακοινωθεί πάντως ότι κομμάτι του Planet Hulk θα δούμε στο Thor: Ragnarok που θα βγει τον Νοέμβριο του 2017.

Το να έχεις άποψη για το τι θα κάνει, πως θα το κάνει και με ποιον ο καθένας στο κρεβάτι του είναι η μεγαλύτερη ένδειξη ότι η ανθρωπότητα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της για να φτάσει στα επιθυμητά επίπεδα πολιτισμού.

Χθες σε μία συζήτηση σχολιάζαμε το μάθημα της Ψυχολογίας του Αριστοτελείου, το διάσημο και πολύ σημαντικό μάθημα ο Λόγος των Αποκλεισμένων του κ. Μπαιρακτάρη, όπου σε κάθε μάθημα μία ομάδα συζητάει για την πραγματικότητά της με τους φοιτητές.

Οι ψυχολόγοι του μέλλοντος, οι οποίοι λόγω επαγγέλματος πρέπει να αποκόψουν συνειδητά τις αποψάρες τους και να νιώσουν ότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του πραγματικότητα, όταν έχουν απέναντι τους ομάδες όπως οι LGBT, οι μετανάστες ή χρήστες λένε τόσες μεγάλες μαλακίες που σε πιάνει γέλιο. Για λίγο...

Σε κάθε μάθημα, σχολιάζαμε, υπάρχουν και κάποιοι φοιτητές που θα πουν "πόσο ανώμαλο είναι να πηγαίνει άντρας με άντρα", πόσο "κακό στον Ελληνισμό κάνουν οι μετανάστες" και ούτω καθεξής...

Είναι τόσο στερεοτυπικό πλέον που είπα για πλάκα ότι είναι πολύ πιθανό να τους πληρώνει ο καθηγητής για να έχει τζέρτζελο η φάση. Το χαμόγελο κόπηκε γρήγορα μέσω της συνειδητοποίησης ότι μιλάμε για άτομα που σπουδάζουν πάνω στη διαφορετικότητα, τη δύναμη που έχει το μυαλό, η μάθηση, η οικογένεια κτλ σε έναν άνθρωπο.

Πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να αποδιώξουν τα στερεότυπά τους.

Στην Αμερική πριν μερικούς μήνες έγινε η σφαγή της Φλόριντα.το μεγαλύτερο έγκλημα μίσους κατά της LGBT κοινότητας της Αμερικής, με 50 νεκρούς μετά από επίθεση σε ένα club.    

O Marc Andreyoko, καταξιωμένος συγγραφέας σεναρίων και comics, πήρε την πρωτοβουλία να μαζέψει καλλιτέχνες, συγγραφείς και άλλους για να δημιουργήσουν το Love is Love, μία συλλογή comic ιστοριών, τόσο γύρω από το θέμα των LGBT όσο και σε σχέση με την επίθεση στη Φλόριντα.

Τον Adreyoko τον παρακολουθώ καιρό τώρα. Συμμετάσχει συχνά στον σχολιασμό διαφόρων πραγμάτων με τους Screen Junkies και είναι ο συγγραφέας τον οποίο η DC απαγόρεψε να κάνει γεγονός τον γάμο της Batwoman με τη σύντροφό της...

H DC έχει μάθει πλέον και σε συνεργασία με την IDW εκδίδουν αυτό τον τόμο με 144 σελίδες και ιστορίες που εκτείνονται από μία μέχρι δύο σελίδες.

Καταπληκτική επίσης είναι αυτή η εικόνα, δημιουργία του καλλιτέχνη Rafael Albuquerque:



Τώρα αν είσαι Θεσσαλονίκη και θες να το ψάξεις:

Ένα Πολιτισμικό Πανόραμα για το Φύλο θα δούμε να ξεδιπλώνεται από τις 23 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου 2016 στο Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Λιμάνι), όπου φτάνει το «18ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Γκ.Λ.Α.Τ. Ταινιών».
Το φεστιβάλ, που συναντάμε ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια στο Λιμάνι, έχει σαν στόχο να φέρει στην πόλη μας τον διεθνή προβληματισμό των κινηματογραφιστών για τα ζητήματα που αφορούν την κοινότητα των Γκέι, λεσβιών, αμφιφυλόφιλων, τρανς ατόμων, καθώς και να φέρει πιο κοντά τους ενδιαφερόμενους πολίτες: το κοινό και τους συνεργαζόμενους φορείς και πρόσωπα. Ο απώτερος στόχος είναι τα άτομα με μη ετεροφυλοφιλικό ερωτικό προσανατολισμό και τα τρανς άτομα να πάψουν να διακρίνονται αρνητικά και να αποκλείονται κοινωνικά. Αυτό επιδιώκεται μέσω της περισσότερης επικοινωνίας και επαφής, μια συνύπαρξη που συμβαίνει κάθε χρόνο με επιτυχία.

Για τη διεξαγωγή του φεστιβάλ συνεργάζονται η ΜΚΟ «Σύμπραξη για το Κοινωνικό Φύλο» με το «Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης» υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ στηρίζεται από το γραφείο EUROPE DIRECT του Δήμου Θεσσαλονίκης, ξένες αποστολές (Πρεσβεία Νορβηγίας και Νορβηγικό Ινστιτούτο, Πρεσβεία της Σουηδίας, Γενικό Προξενείο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη και Γαλλικό Ινστιτούτο, Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe Θεσσαλονίκης), γκέι-λεσβιακές- τρανς οργανώσεις (Homophonia – Thessaloniki Pride, ΛΟΘ, ΣΥΔ), τη μκο PRAKSIS – Πρόσβαση σε Προσιτά Φάρμακα, ΜΜΕ (ΕΡΤ3, FM104/ΕΡΤ3, 95,8FM/ΕΡΤ3, 93,4FM ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, ALTER THESS, BEATER, Εξώστη, antivirus, TheReviever.eu) και το ξενοδοχείο Kinissi Palace.

Το Φεστιβάλ είναι διαγωνιστικό, και όπως κάθε χρονιά, προβάλλονται ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους και απονέμεται βραβείο κοινού. Στις παράλληλες εκδηλώσεις βλέπουμε συζητήσεις με προσκεκλημένους σκηνοθέτες, με ερευνητές και εκπροσώπους οργανώσεων και φορέων, εκθέσεις εικαστικών, αλλά και πάρτι και happenings. Τι θα δούμε φέτος;

– Θα προβληθούν και θα διαγωνιστούν 12 ταινίες μεγάλου μήκους και 32 ταινίες μικρού μήκους, μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2015 και 2016, από 21 χώρες από όλες τις ηπείρους (Αργεντινή, Αυστραλία, Βιετνάμ, Βουλγαρία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ενωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Λίβανος, Λουξεμβούργο, Μαλαισία, Νορβηγία, Σερβία, Σιγκαπούρη, Σουηδία, Φιλιππίνες). Οι παραπάνω ταινίες επιλέχτηκαν από περίπου 1.200, από 89 χώρες, οι οποίες υποβλήθηκαν στο φεστιβάλ μας προς κρίση. Οι ταινίες παρέχουν μια ματιά σε χώρες όπου οι πολιτικές και κοινωνικές δομές, καθώς και ο τρόπος σκέψης είναι έντονα ανθρωποκεντρικές, αλλά και σε χώρες με έλλειμμα δημοκρατίας και ανθρωπισμού. Πρόκειται για ταινίες ενημερωτικές, ψυχαγωγικές, αλλά και ταινίες με χιούμορ. Το αναλυτικό πρόγραμμα, η αφίσα και το τρέιλερ του φεστιβάλ είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ (lgbtq-iff.gr).

– Συγχρόνως με τις κινηματογραφικές προβολές θα διεξαχθούν δέκα τέσσερις (14) συζητήσεις με το κοινό, εκ των οποίων δύο (2) διάρκειας 90 λεπτών της ώρας, στις οποίες θα εισηγηθούν Έλληνες και ξένοι σκηνοθέτες /-ιδες, καθώς και ειδικοί σε θέματα κοινωνικού φύλου και δικαιωμάτων του ανθρώπου.

– Επιπλέον, στον χώρο του Μουσείου θα εκτεθούν 40 αφίσες κινηματογραφικών φεστιβάλ από όλο τον κόσμο, τα οποία εξειδικεύονται στα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Ελεύθερη είσοδος προβλέπεται για την Επίσημη Έναρξη (Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου, 9μμ, και την προβολή των ταινιών που ακολουθούν), όπως και για την Τελετή Λήξης (Σάββατο, 1 Οκτωβρίου, 9μμ, και την προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους που θα βραβευτεί). Επίσης, η πρόσβαση σε όλες τις συζητήσεις είναι ελεύθερη.

Το εισιτήριο κοστίζει 5 ευρώ για κάθε προβολή, ενώ το ημερήσιο κοστίζει 8 ευρώ.

To Στόμα του Λύκου είναι ένα βιβλίο "επιστολή" σε κάθε φίλο της μοτοσυκλέτας.

To βιβλίο αυτό καθ' αυτό είναι μια συλλογή από ιστορίες. Κάποιες τις έχει δημοσιεύσει ο συγγραφέας στα περιοδικά στα οποία αρθρογραφεί, κάποιες είναι original. Όλα είναι οver the top γεμάτα χιούμορ σκηνικά που μόνο ένας πραγματικός κάφρος λάτρης της μηχανής μπορεί να έχει ζήσει!

Κάθε ιστορία κρατάει μία με δύο σελίδες. Διαβάζονται πανεύκολα και έχουν την κατάλληλη μορφή για να έχεις το βιβλίο στο ράφι και όποτε θελήσεις να το ανοίγεις σε τυχαία σελίδα και να διαβάζεις μία ιστορία καθημερινής τρέλας στην άσφαλτο.

Όλες έχουν κοινό παρονομαστή τον Λύκο. Ο Λύκος έχει λιώσει λάστιχα, καταναλώσει χιλιόμετρα, αγαπάει τη μηχανή και έχει τη γνώση για να σχολιάσει τους οδηγούς, το "άθλημα" και ό,τι έχει να κάνει με τους δύο τροχούς.

Μην περιμένεις όμως σοβαρή κυριλάτη ανάλυση. Ο Λύκος θα σου μιλήσει για τον πραγματικό κόσμο της ασφάλτου. Για καφριλίκια, μπατιλίκια, κόντρες, κωλοφτιάξιμο και αιώνιους έφηβους που επιστρέφουν στην επικίνδυνη νεανική ηλικία κάθε φορά που κάθονται σε σέλα.

Η μηχανή κρύβει από πίσω της ένα τρόπο ζωής. Το αίσθημα της ελευθερία που σου δίνει ο άνεμος που σε χτυπάει στο πρόσωπο καθώς ανεβάζεις τα χιλιόμετρα δεν συγκρίνεται με τίποτα...

Το παραπάνω κλισέ ο Λάζαρος "Λύκος" Αλεξάκης το αφήνει σε άλλους και προτιμά να σου μιλήσει για το μυγάκι που έφαγε, τις βούτες, τις κόντρες που κατέληξαν σε χαντάκια και άλλα πολλά.

Αν προτιμάς να δώσεις το νεφρό σου για ανταλλακτικά, service και βενζίνες βρήκαμε το τέλειο βιβλίο για την πάρτη σου.

H αναζήτηση για τα καλύτερα comic που πρέπει να διαβάσεις συνεχίζεται με πολύ καλούς ρυθμούς. Διαβάσαμε και σας προτείναμε το Injustice: Gods among Us που παίρνει μια πολύ καλή στροφή στον μύθο της DC και προσφέρει ένα πολύ διαφορετικό timeline από αυτό που έχουμε συνηθίσει, περάσαμε στο Joker (2008) αναλύοντας την ψυχοσύνθεση του εμβληματικότερου των villains και τώρα περνάμε στο Alias.

To Alias είναι το πρώτο ενήλικο comic της Marvel. To 2001 η διάσημη εταιρεία δημιούργησε τη θυγατρική MAX και μέσα από αυτήν άρχισε να εκδίδει ενήλικο προϊόν με τη δική της ματιά στο τι θα πει ενήλικο.

Υπήρχε μέχρι τότε μια τάση το ενήλικο να σημαίνει εκτεταμένη χρήση του Fuck και αρκετές σκηνές σεξ, αλλά μικρό βάθος στο story telling.

To Alias μας παρουσίασε μια ιστορία αρκετά σκοτεινή, με ηρωίδα μία γυναίκα που προσπαθεί να ξεπεράσει το μετατραυματικό στρες που της άφησε ένα γεγονός του παρελθόντος της και να βγάλει τα προς το ζην ως ντετέκτιβ στην Ν. Υόρκη.

Επίσης τυγχάνει να έχει superpowers και να ζει σε έναν κόσμο γεμάτο "Ήρωες" και "Κακούς".

Αν και το comic ξεκινάει με ένα κυριολεκτικά τεράστιο FUCK, από εκεί και πέρα κάνει ακριβώς ότι πρέπει για να εξερευνήσει τα όρια της ενήλικης ταυτότητας που του δόθηκε.


Στα 28 τεύχη η Jessica Jones, μέσα από το γραφείο της Alias θα ασχοληθεί με απατημένους συζύγους, τον ρατσισμό εναντίον των Μεταλλαγμένων κι άλλες ιστορίες που λίγη σχέση έχουν με τον κόσμο της Marvel, αλλά που όλες θα βγάλουν ένα κρυμμένο κομμάτι του τραύματος της Jessica.

Πολύ σημαντικό το στόρι με τον Steve Rogers/Captain America που βρίσκεται στα αρχικά τεύχη. Όταν η Jessica θα ακολουθήσει τα ίχνη μίας κοπέλας, θα βρεθεί με το μυστικό της ταυτότητας του Captain America στα χέρια της και θα καταλάβει ότι την έχουν παγιδέψει με μία πληροφορία και σε μία κατάσταση που ποτέ δεν ήθελε.

Καθώς η ιστορία κυλάει βλέπουμε να αναλύεται το τι είναι ο ήρωας. και τι σημαίνει η λέξη σε ένα κόσμο γεμάτο υπεργαλαξιακά πλάσματα που καταπίνουν κόσμους...


Η ιστορία της Jessica έχει πολύ πόνο. Παίρνεις μια ιδέα από τις πρώτες κιόλας σελίδες, όπου βλέπεις ότι είναι μία κοπέλα χωρίς ζωή και κανέναν άνθρωπο γύρω της. Το τι της συνέβη αρχίζει να ξεδιαλύνεται αρχικά με την αναζήτηση της νεαρής τρίτης Spider Woman.

Η αναζήτηση καταλήγει στον υπόκοσμο της Ν. Υόρκης με drug dealers να διακινούν φρέσκο μυικό ιστό σε high profile junkies που φτιάχνονται με τη "γεύση" του superpower ναρκωτικού.

Η αναζήτηση για την Spider Woman θα φέρει στην επιφάνεια τη δική της τραγική ιστορία. Το πως συνάντησε των Kilgrave/Purple Man και έζησε την ψυχική καταρράκωση που της άλλαξε τον κόσμο.


Η αλλαγή αυτή του κόσμου που ανέφερα πριν φαίνεται πάρα πολύ ωραία και στο σχεδιαστικό στυλ. Στο πάνω κομμάτι από το comic μπορείτε να δείτε την πρώτη φορά που η Jessica συναντάει τον Killgrave. Τα χρώματα είναι έντονα, η Jessica είναι στο κουστούμι της ως Jewel (όνομα που δείχνει και την αρχική της αφέλεια και αθωότητα) και όλο το στυλ είναι... κομικίστικο.

Από όλα τα παραπάνω όμως μπορείς να δεις πόσο διαφορετικό είναι σε όλο το υπόλοιπο κομμάτι του comic το σχέδιο. Η διαφορά είναι αισθητή και σου δείχνει την αλλαγή στην οπτική της Jessica για τον ίδιο το κόσμο.

Στο παρελθόν και πριν τον Killgrave ήταν όλα φωτεινά, χαρούμενα, το μέλλον φάνταζε λαμπρό. Πλέον τα πάντα είναι γκρι και ρεαλιστικά. Κυνικά...


Θέλω να δώσω τα εύσημα στο δημιουργικό team, τον Brian Michael Bendis και τον Michael Gaydos. 

Ο πρώτος γιατί πραγματικά έφτιαξε κάτι διαφορετικό και έπαιξε με τις νόρμες, έδωσε βάση στον χαρακτήρα, στο συναίσθημα και έσπρωξε το "μέσο" μπροστά.

Ο δεύτερος συμμετείχε με τον καλύτερο τρόπο σε αυτό το σπρώξιμο. Η έμπνευσή του στο πως να ντύσει την ιστορία της Jessica σε κάθε πάνελ ήταν φανταστική, με το σχέδιο να συνδυάζεται τρομερά με το διάλογο και τη μη λεκτική επικοινωνία των δημιουργών με τον αναγνώστη.

Αν και πολύ διαφορετική στην εκτέλεση, η σειρά της Jessica Jones του Netflix κρατάει την ουσία της πηγής της. Αν είδατε την σειρά το να διαβάσετε το comic θα ήταν το τέλειο εγχειρίδιο κατανόησης πολλών κομματιών της ψυχοσύνθεσης της Jessica, αν δεν την έχετε δει σας την προτείνω ανεπιφύλακτα.

Μετά από το Suicide Squad είχα πολλά αρνητικά να πω. Μαζί με τον Κώστα στο αφιερωμένο podcast για την ταινία, τα είπαμε όλα. Παραδόξως δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτό που είχαν όλοι, τον Jared Leto και τον Joker.

Οι βιβλιοθήκες είναι ιερό μέρος. Ο σωστός αναγνώστης λατρεύει να γυρνάει ανάμεσα στα βιβλία, να ρουφάει τη μυρωδιά του παλιού χαρτιού και να βρίσκει ένα τραπέζι για να διαβάσει μερικές σελίδες.

Εγώ είχα την κινητή βιβλιοθήκη της Καβάλας. Τέλη 90's με αρχές 00's το φορτηγό περνούσε μία φορά στις δύο εβδομάδες από το σχολείο και με άφηνε να παίρνω μέχρι και επτά βιβλία.

Δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα αυτή η δράση από τη δημόσια βιβλιοθήκη της Καβάλας, αλλά για μένα ήταν η αγαπημένη μέρα της εβδομάδας (Τρίτη) και μου έδινε τη δυνατότητα να "ταξιδεύω", εποχές που το χρειαζόμουν...

Ας δούμε τώρα 5 βιβλιοθήκες όπλα μαζικής εκπαίδευσης:

5. Reading Club 2000 – Manila, Philippines



To Reading Club 2000 ξεκίνησε όταν ο Hernando “Nanie” Guanlao αποφάσισε να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας του που του έμαθε να αγαπάει τα βιβλία. Μετά από πάνω από 10 χρόνια λειτουργίας έχει μαζέψει 2500 βιβλία τα οποία μεταφέρει με το ποδήλατο του στις φτωχογειτονιές της Manila.

4. The graveyard library