Ολοκληρώσαμε με αυτά και με αυτά ένα μήνα αφιερωμένο στην J.K. Rowling. Η τεράστια αυτή συγγραφέας φέτος έκανε το ντεμπούτο της στο σενάριο με το prequel του Harry Potter, Fantastic Beasts and where to find them, κυκλοφόρησε το τρομερό αστυνομικό της μέσω της περσόνας του Robert Galbraith και το θεατρικό της έχει βραβευτεί ως το καλύτερο της χρονιάς στην Αγγλία!

H J.K. Rowling βρίσκεται στην πιο δημιουργική της φάση. Το θεατρικό της και συνάμα η 8η ιστορία του Harry Potter (Harry Potter and the Cursed Child) βραβεύτηκε με ως το καλύτερο θεατρικό της χρονιάς στην Αγγλία στα Evening Standard Theatre Awards και το prequel Fantastic Beasts (με δικό της original σενάριο) έχει ξεκινήσει εισπρακτικά τέλεια παγκοσμίως και άρεσε ακόμα και στον Κίτσιο!

Με την περσόνα όμως του Robert Galbraith, η Rowling μπορεί να δημιουργήσει χωρίς την πίεση που ακολουθεί το όνομα της. Τα τρία βιβλία που ήδη κυκλοφορούν είναι υποδείγματα αστυνομικού μυστηρίου όμως μέσα και από αυτά τα βιβλία, η Rowling βγάζει την μεγαλύτερη δύναμη της στην συγγραφή: την δημιουργία εκπληκτικών χαρακτήρων, με βάθος και απίστευτα layers.

Στην Σοδειά του Κακού, βλέπουμε τον ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ και την συνεργάτη του Ρόμπιν να συνεχίζουν την καλή δουλειά ακόμα καλύτερα, μετά την δημοσιότητα που απολαμβάνει το γραφείο ερευνών, μετά τα γεγονότα του Μεταξοσκώληκα. 

Όταν όμως θα φτάσει ένα δέμα με ένα ακρωτηριασμένο πόδι μέσα και μια κάρτα με αναφορά στο παρελθόν του ντετέκτιβ και συγχρόνως μια απειλή για την ίδια την Ρόμπιν, τότε τα πράγματα παίρνουν άσχημη τροπή και μας δίνεται ένας πρώτης τάξης λόγος για να βουτήξουμε στο παρελθόν των δύο πρωταγωνιστών.  


Ο Στράικ στοχεύει σε τρεις υπόπτους. Ο ένας έχει προσωπική σημασία, ο άλλος είναι μια αποτυχία του Στράικ από τον καιρό του Στρατού και ο άλλος μισεί γιατί είναι μπήκε στη φυλακή εξαιτίας του. Όλοι έχουν λόγους να τον μισούν απερίγραπτα και όλοι έχουν την δυνατότητα να κάνουν τρομερά πράγματα.

Οι έρευνες των ντετέκτιβ κλιμακώνεται ταυτόχρονα και στους τρεις και εσύ προσπαθείς να προβλέψεις ποιος από τους τρεις το έκανε, με την αποκάλυψη να έρχεται ελάχιστα κεφάλαια πριν το τέλος.

Ταυτόχρονα η Ρόμπιν παίρνει το δικό της, μεγάλο, μερίδιο στην ιστορία. Κομμάτια του παρελθόντος θα εμφανιστούν μπροστά της και η πίεση από τον περίγυρο της θα είναι ισάξια με το μέγεθος της απειλής από τον δολοφόνο, που αποδεικνύετε τρομερά έξυπνος και σατανικός.

Τα τελευταία χρόνια, διαβάζοντας μπόλικα αστυνομικά, έχω καταλάβει τα πάτερνς με τα οποία παίζουν οι συγγραφείς. Η φύση των βιβλίων απαιτεί να είναι αυτοτελή και να μπορείς να πιάσεις (πχ) το 5ο βιβλίο και να μπορείς να το παρακολουθήσεις. Ραγδαίες αλλαγές στο status quo δύσκολα γίνονται μέσα σε ένα βιβλίο.

Σε αυτό το βιβλίο όμως η Rowling δεν φοβήθηκε, μας έδωσε πολλές πληροφορίες από την προϊστορία των χαρακτήρων μας και έβαλε γερές βάσεις για να αλλάξουν κατά πολύ τα πράγματα στο επόμενο βιβλίο που βγαίνει στα μέσα του 2017.

Εκτός από το στυλ γραφής που παραμένει στα εξαιρετικά επίπεδα της Rowling, σε αυτό το βιβλίο χρησιμοποιεί και ένα τρικ που το βρήκα εμπνευσμένο. H συγγραφέας επέλεξε τους Blue Oyster Cult να παίξουν σημαντικό ρόλο στο βιβλίο. Από την ροκού μάνα του Στράικ που τους λάτρευε μέχρι τον δολοφόνο που τους ανακαλύπτει και χρησιμοποιεί στίχους του, οι Cult βρίσκονται σε όλο το βιβλίο. Εκτός από αυτό όμως, οι ποιητικοί στίχοι των Cult, πολλοί εκ των οποίων έγραψε η Patti Smith, χρησιμοποιούνται ως τίτλοι κεφαλαίων σε όλο το βιβλίο και φυσικά ο μεταφραστής επέλεξε να μην τους μεταφράσει και να τους αφήσει άθικτους.

H Σοδειά του Κακού είναι ίσως το σημαντικότερο βιβλίο της ιστορίας του ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ. Δίνει το βάθος που χρειάζεται ο πρωταγωνιστής μας και ανεβάζει την Ρόμπιν στα μάτια μου κατά πολύ. Τα πράγματα μένουν σε μία κατάσταση πολύ περίπλοκη και εμείς μένουμε να περιμένουν το επόμενο βιβλίο και τη σειρά που ετοιμάζει το BBC One με τους Tom Burke και Holliday Grainger στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

• Μεταξοσκώληκας του Robert Galbraith
• Fantastic Beasts and Where to Find Them - Review του Κώστα Κίτσιου

 

Η νέα μόδα λέγετε Girl + Name It. Βάζουμε γυναίκες με πολλά προβλήματα (οικονομικά, ψυχολογικά κτλ), ένα μυστήριο, ανακατεύουμε και βουαλά: Επιτυχία.

Μην με παρεξηγείς, το λέω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το να βλέπω πολυσχιδείς ενδιαφέρουσες γυναίκες σε κινηματογράφο και τηλεόραση είναι το αγαπημένο μου. Η αρχή έγινε με το Gone Girl της Gillian Flynn, το οποίο ο Fincher μετέτρεψε σε ταινιάρα και σειρά πήρε το Girl on Train και μας παρουσίασε το ψυχολογικό θρίλερ της Paula Hawkins.

Είχα παρουσιάσει το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός πριν μερικούς μήνες και είχαμε πει ότι"Το Κορίτσι του Τρένου [...] είναι γραμμένο σε μικρά σφιχτά κεφάλαια σε μορφή ημερολογίου με διάφορους χαρακτήρες να μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε τρεις γυναίκες, η καθεμία με διαφορετικά θέματα που τους ταλανίζουν."

Στην ταινία με χαρά είδα στον ρόλο της Rachel την Emily Blunt και στους υπόλοιπους ρόλους Justin Theroux (που γουστάρω πολύ από Leftovers), Haley Bennet, Rebecca Ferguson και Luke Evans.

H Blunt είναι μια ηθοποιός που με έκανε να πιστέψω ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός δύσκολου ρόλου και να πάει την ταινία ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία. Μετά την προβολή έμεινα ικανοποιημένος από αυτήν αλλά και από το σύνολο του cast, ταυτόχρονα όμως κατάλαβα ότι η ταινία δεν είχε... Fincher.

Κι αυτό φαίνεται γιατί αυτό το βιβλίο είναι ακόμα πιο δύσκολο να μεταφερθεί από ότι το Gone Girl. Σε αυτήν την ιστορία έχουμε τρεις χαρακτήρες που πρέπει να αναπτυχθούν, ένα μυστήριο που πρέπει να μας μεταφέρει εντέχνως από τον έναν ύποπτο στον άλλο και μια κεντρική ηρωίδα που είναι μονίμως στουπί στο μεθύσι.


Η Rachel, η Megan και η Anna είναι τρεις γυναίκες με το backstory, με κίνητρα και πάθη που οδηγούν τις πράξεις τους. Στο βιβλίο είχαμε το format του ημερολογίου, μπαίναμε στο μυαλό της καθεμιάς. Στον κινηματογράφο αυτό όμως είναι δύσκολο. Ο σκηνοθέτης επέλεξε τη μέθοδο του voice over, την αφήγηση δηλαδή της κάθε μίας για το ποια είναι, τι κάνει και γιατί το κάνει. Το voice over ποτέ δεν είναι καλό, ειδικά όταν έχουν περάσει 10 λεπτά μέσα στην ταινία και ακόμα δεν έχουμε δει διάλογο.

Η θολούρα της Rachel ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα του Tate Taylor. Το πως θα αποφάσιζε δηλαδή να δείξει την κατάσταση διαστρέβλωσης της πραγματικότητας που ζει η πρωταγωνίστριά μας. Καθώς η Rachel δεν "νιώθει", προσπαθεί να καταλάβει ή να θυμηθεί και βλέπει κομμάτια του παρελθόντος αποσπασματικά. Σκηνοθετικά είναι ένα πολύ δύσκολο task.

Ο Tate Taylor παίρνει Β- σε αυτό το τεστ. Πολύ blur, jump cuts και μουσική που κύλησε αδιάφορα έκαναν αυτά τα σημεία τα χειρότερα στην ταινία αλλά και τον θεατή να χρειάζεται κάποιον χρόνο για να καταλάβει σε ποιο timeline βρίσκεται. Δεν ήταν κάτι εξαιρετικά έντονο αλλά υπήρχε.

Παρ'όλα αυτά, στο κομμάτι του μυστηρίου τα πράγματα κύλησαν ωραία. Το σενάριο ήταν έτσι φτιαγμένο για να πηγαίνει από τον έναν στον άλλο τις υποψίες και όταν άκουγα τον κόσμο να αναφωνεί "λες να το έκανε αυτός;" κατάλαβα ότι η ταινία σε αυτό το κομμάτι τα πήγε καλά.

Αν προσθέσουμε και το αρκετά gore (για τα επίπεδα) φινάλε, μιλάμε για μια ταινία που κράτησε τις περιστάσεις, έδωσε κάποια πολύ καλά στοιχεία, ωραίες ερμηνείες, αλλά έμεινε ένα βήμα πριν από την πραγματικά καλή ταινία. Και ο μόνος λόγος είναι γιατί ο σκηνοθέτης δεν είχε δημιουργικό ρόλο στα δύσκολα κομμάτια. Δεν είχε όραμα.

Τέλος και ενώ σαν αναγνώστης είδα (με τη βοήθεια της Blunt) μία πολύ καλή ανάπτυξη χαρακτήρων, η μόνη που μας έμεινε χωρίς την ανάλογη προσοχή ήταν η Anna. Το δικό της κομμάτι είναι για μένα αυτό που δίνει άλλη διάσταση στο νόημα του βιβλίου/ταινίας.


Ως μία γυναίκα με ανεξαρτησία, με τον ρόλο της ερωμένης εμπεδωμένο μέσα της και την νέα φάση της γυναίκας νικήτριας, με το πανέμορφο παιδί σε ένα καταπληκτικό σπίτι που ζει αυτή τη στιγμή, η εκπληκτική στροφή που παίρνει τα τελευταία λεπτά δίνει άλλο φως στο θέμα των κακοποιητικών, καταστροφικών σχέσεων και της χειραφέτησης της γυναίκας από εξαρτητικούς συζύγους.

Δυστυχώς το spotlight, στην Αnna και στις αλλαγές στο εσωτερικό της, δεν ήταν αρκετό και κόπηκε είτε στο σενάριο είτε στο μοντάζ.

Διάβασε λοιπόν την παρουσίαση του βιβλίου και από αύριο Πέμπτη 8 Οκτωβρίου που κάνει πρεμιέρα, πάνε να δεις μια καλή (όχι άριστη) ταινία, με καλό μυστήριο και ενδιαφέροντες χαρακτήρες που θέλουν να σου βγάλουν από το μυαλό την τέλεια ζωή στα προάστια...

To 2o μέρος της τριλογίας του Τόμας Ραουνσχολτ κατέφθασε και ο Mίκαελ Κατς Κρέφελ μας μεταφέρει στην ταραχώδη εποχή στα τέλη των '80s, λίγο πριν την πτώση του Τείχους, σε ένα Βερολίνο που βράζει...

Η τακτική που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας στο προηγούμενο βιβλίο επαναλαμβάνεται. Τα κεφάλαια εναλλάσσονται, καθώς παρακολουθούμε τον Τόμας Ράουν το 2014 στην Κοπεγχάγη να έρχεται αντιμέτωπος με μια ακόμα περίεργη υπόθεση.

Η γοητευτική Λουίσε ζητάει τη βοήθεια του για να βρει τον εξαφανισμένο αδερφό της. Ο Μόενς έκανε μια απάτη και εξαφανίστηκε. Η Λουίσε θέλει απλά να μάθει αν είναι καλά. Τα πράγματα σε αυτή την υπόθεση φυσικά και δεν είναι όπως φαίνονται και οι δυο τους θα κατευθυνθούν στο Βερολίνο ακολουθώντας τα βήματα του Μόενς.

Η δεύτερη ιστορία ξετυλίγεται στο Βερολίνο το 1989, λίγο πριν πέσει το Τείχος. Ο Χάουσερ είναι ένας αξιωματικός της Στάζι, της μυστικής υπηρεσίας της Ανατολικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που σκοπό έχει την έρευνα και την αντιμετώπιση προδοτών ανάμεσα στους πολίτες της χώρας.

Η ιστορία του Χάουσερ καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Σταδιακά βλέπουμε τον τρόπο λειτουργίας του, τις μεθόδους παρακολούθησης και ανάκρισης και τον ψυχολογικό πόλεμο που κάνει στην οικογένεια Σούμαν.


Σε πιο προσωπικό επίπεδο βλέπουμε την πτώση του. Μια πτώση που τον φέρνει στο σημείο να χάσει τον εαυτό του. Ή να τον βρει...

Καθώς οι δύο αυτές ιστορίες κλιμακώνονται, εσύ μπαίνεις στο γοητευτικότατο "τρυπάκι" να καταλάβεις πως αυτές οι δύο ιστορίες συνδέονται. Προσωπικά, την απάντηση στο τέλος του βιβλίου δεν την περίμενα.

Όσα είπα για τον M. Κ. Κρέφελ, την αστυνομική λογοτεχνία και τη βορειοευρωπαϊκή σκηνή, στην παρουσίαση του 1ου του βιβλίου "Θλιμμένα Αγάλματα" και στη "Συντριβή" της Slaughter ισχύουν κι εδώ.

Στο 2ο βιβλίο των περιπετειών του Τόμας Ράουν, περνάμε από την οπτική του θύματος (Μάσχια στα "Θλιμμένα Αγάλματα") στην οπτική του θύτη (Χάουσερ στον "Αγνοούμενο"). Εμένα οι θύτες για κάποιον λόγο πάντα μου προκαλούσαν το ενδιαφέρον πιο πολύ και ο Χάουσερ είναι όσο σαλεμένος χρειάζεται...

Ήταν Σεπτέμβριος του 2014 όταν διάβασα την πρώτη μου ιστορία για τον Γουίλ Τρέντ. Η Γένεσις ήταν ένα βιβλίο, ορισμός του αστυνομικού μυθιστορήματος. Μάιος του 2016 τελειώνω για ακόμα μια φορά αμάσητο βιβλίο από την Karin Slaughter και είμαι ακόμα πιο ικανοποιημένος.

O Αλλοδαπός γιορτάζει και σας προσφέρει, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Ψυχογιός, 2 αντίτυπα του Κοριτσιού στον Ιστό της Αράχνης!

Το 4ο βιβλίο της σειράς βρίσκει την Lisbeth Salander, την ιδιοφυή πανκ χάκερ να βρίσκεται αντιμέτωπη με την NSA και μια μυστηριώδη εγκληματική οργάνωση. Από την άλλη ο Michael Blomkvist έχει στα χέρια στοιχεία για ένα ρεπορτάζ που θα συγκλονίσει τον κόσμο.

Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από την ιστορία του Edward Snowden και τις αποκαλύψεις του για τις δραστηριότητες των κατασκοπικών δραστηριοτήτων της Αμερικής και έχει δύο πρωταγωνιστές που είναι αδιαμφισβήτητα δύο από τους πιο original χαρακτήρες της σύγχρονης λογοτεχνίας.

Ακόμα και αν δεν έχεις διαβάσει τα βιβλία ή έχεις γνωρίσει τους χαρακτήρες από τις 4 ταινίες, αυτό το βιβλίο σου κάνει γιατί μπορεί να σταθεί άξια και μόνο του.

Η κλήρωση θα διαρκέσει μέχρι της 5 Ιανουαρίου.
Τα στοιχεία απαιτούνται αποκλειστικά για την ενημέρωση του νικητή και τα στοιχεία αποστολής θα δοθούν μόνο στις Εκδόσεις Ψυχογιός. Οι πιθανοί τυχεροί από την Αθήνα θα παραλάβουν το βιβλίο από το Βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα θα αποσταλεί δωρεάν με courier.

Διάβασε εδώ την αναλυτική μας παρουσίαση του Κοριτσιού στον Ιστό της Αράχνης. 

Ένα πανκιό χάκερ και ένας δημοσιογράφος με ακατάβλητη αίσθηση δικαίου. Οι δύο αυτοί χαρακτήρες αλληλεπιδρούν σε ένα κόσμο με "άντρες που μισούν τις γυναίκες" και εμείς οι αναγνώστες δεν μπορούμε παρά να απορροφηθούμε στην γοητευτική ιστορία τους.

Δεν βλέπουμε τον Τολστόι εδώ. Η απώλεια του συγγραφικού στυλ του Larsson δεν θα είναι μεγάλη θυσία. 

Μπες και εσύ στην κλήρωση για 2 αντίτυπα του βιβλίου! 

Όταν πήρα αυτό το βιβλίο στα χέρια μου, ένιωσα την αναμονή μου, επιτέλους να τελειώνει. Το Endgame: Το Κάλεσμα με την συνεχής αλλαγή των χαρακτήρων και την γρήγορη πλοκή με εξέπληξε. Περίμενα πως και πως το δεύτερο, η συνέχεια όμως ήταν πολύ καλύτερη από όσο την περίμενα.

Το πρώτο στάδιο της δοκιμασίας του παιχνιδιού τελείωσε με την ανακάλυψη του Κλειδιού της Γης από την Σάρα και τον Ίαγκο, τώρα στον δεύτερο το παιχνίδι αλλάζει…

…βασικά όχι! Το παιχνίδι δεν άλλαξε, απλά ποτέ δεν ξέραμε τους κανόνες ακριβώς.

Στο πρώτο βιβλίο, οι συγγραφείς επέλεξαν να επικεντρωθούν στην Σάρα (η δολοφόνος/κορίτσι των Λουλουδιών), τον Ίαγκο (ο ευγενής μαφιόζος), τον Αν Λιου (το crazy nerd-άκι) και την Τσιόκο (super ninja).

Αν μέχρι τώρα όσα διαβάζεις δεν βγάζουν νόημα, μάλλον πρέπει να διαβάσεις την παρουσίαση μας για το πρώτο βιβλίο, το Endgame: Το Κάλεσμα.

Σε αυτό το βιβλίο όμως ο καταμερισμός του χρόνου είναι πιο δίκαιος. Και είπαμε, η γρήγορη εναλλαγή των κεφαλαίων το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Από τη στιγμή που ανακαλύφθηκε το Κλειδί της Γης, πυροδοτήθηκε το Γεγονός. Η επικείμενη πιθανή καταστροφή της Γης κοινοποιείτε στους ανθρώπους από τα Κέμπλερ και η ανθρωπότητα μπαίνει στην κλασσική φάση «έρχεται η Αποκάλυψη».

Ο κόσμος αρχίζει και μαζεύει πετρέλαιο και τρόφιμα, αρχίζουν οι λεηλασίες και η κερδοσκοπία από διάφορους. Όλα αυτά αλλάζουν και τον τρόπο που οι χαρακτήρες μας παίζουν το παιχνίδι. Στη φάση μπαίνουν και οι υπηρεσίες…

Η Τζούλια είναι μια γυναίκα που έχει μια συνηθισμένη ζωή. Ο άντρας της είναι χειρουργός, ο γιος της μπαίνει στην εφηβεία και αυτή εξασκεί το επάγγελμά του φωτογράφου όποτε εκείνη θέλει, στην πίσω αυλή του σπιτιού της στα προάστια του Λονδίνου. 

Steve Watson - Συγγραφέας

Ο Θαμμένος Γίγαντας, είναι ένα μυθιστόρημα φαντασίας απο έναν απο τους επιφανέστερους Βρετανούς συγγραφείς, του ιαπωνικής καταγωγής Καζούο Ισιγκούρο...

Βορειοευρωπαικό αστυνομικό μυθιστόρημα: Γκρίζοι καταπονημένοι χαρακτήρες, σωματεμπορία, σαδισμός... 

Όλα τα κλασσικά τα έχει αυτό το βιβλίο, με τον Δανό συγγραφέα να μας προσφέρει μια ιστορία που εκτυλίσσεται σε Δανία και Σουηδία, είναι γεμάτη θλιμμένο ρεαλισμό και σκληράδα, που όμως δεν σε αφήνει ούτε στιγμή να πάρεις ανάσα.   

Καταιγιστικό θρίλερ, ασταμάτητη ροή, ένα μυστήριο και μια γυναίκα στα πρόθυρα της κατάρρευσης είναι μερικά από τα λόγια που θα χαρακτήριζαν το Κορίτσι του Τρένου, ένα βιβλίο που σου κόβει την ανάσα και σε μεταφέρει σε μια γκρίζα εκδοχή της "ονειρεμένης" ζωής στα προάστια.

Το Κορίτσι του Τρένου είναι ένα βιβλίο που ακολουθεί τη συνταγή του Gone Girl. Είναι γραμμένο σε μικρά σφιχτά κεφάλαια σε μορφή ημερολογίου με διάφορους χαρακτήρες να μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε τρεις γυναίκες, η καθεμία με διαφορετικά θέματα που τους ταλανίζουν.

Τα Πρόσωπα του Όλιβερ είναι ένα μικρό βιβλίο που διαβάζεται πανεύκολα. Αποτελεί την πρώτη προσπάθεια της Ιρλανδής Liz Nugent και ασχολείται με αυτό που τελευταία με συναρπάζει περισσότερο απο όλα. Οι villains και η οπτική τους...

 Εδώ και μήνες έχω κάνει μια πολύ καλή σειρά συνεχόμενων καλών βιβλίων. Είχα χρόνια να μπω στο αστυνομικό μυθιστόρημα με πάθος και μετά το Γέννεσης της Karin Slaughter επέλεξα τον Μεταξοσκώληκα του Robert Galbraith.

Ποιος είναι αυτός? Είναι η περσόνα που δημιούργησε η J.K. Rowling για να καταφέρει να ξαναζήσει μετά την τεράστια επιτυχία των Χάρυ Πόττερ, την αγωνία του πρωτοεμφανιζόμενου και την χαρά της απρόσμενης επιτυχίας.

To Endgame είναι ένα βιβλίο που έχει φιλοδοξίες. Θέλει να γίνει το επόμενο φαινόμενο, να κατακτήσει το αναγνωστικό κοινό και γιατί όχι, και το κινηματογραφικό. Πως θα το κάνει αυτό? Δημιουργώντας κάτι παραπάνω απο ένα βιβλίο.

Ο Τζέιμς Φρέι, ένας εκ των δύο συγγραφείς, όταν ήταν μικρός είχε διαβάσει το βιβλίο Masquerade, ένα παιδικό βιβλίο, που το 1980 είχε κάνει αίσθηση γιατί στην ουσία ήταν ένα κυνήγι θησαυρού, με τρόπαιο ένα χρυσό λαγουδάκι αξίας 40.000 λιρών. Μετά απο τόσα χρόνια, ο Φρέι αποφάσισε να κάνει το ίδιο και να φτιάξει ένα βιβλίο που εκτός απο την ιστορία του, θα σου προσφέρει την ευκαιρία να παίξεις και εσύ. Στόχος τώρα είναι τα 500.000 δολάρια.

Το όνομα του Haruki Murakami ήταν από αυτά που μου τραβούσε το μάτι κάθε φορά που περνούσα έξω από κάποιο βιβλιοπωλείο. Έχω διαβάσει συγγραφείς από πολλές χώρες και έχω επαφή και αγάπη για την Ιαπωνική κουλτούρα μέσω των anime και manga. Έτσι κάθε φορά που έβλεπα κάποιο βιβλίο του δημιουργούσα μια νοερή υπενθύμιση: «Να διαβάσω Murakami!»

Η πολύαναμενόμενη στιγμή ήρθε με το τελευταίο βιβλίο του που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Το βιβλίο έχει τον φανταστικό τίτλο: Ο Άχρωμος Τσουκούρου Ταζάκι και τα χρόνια του προσκυνήματος του.

«Γράφεις σαν άντρας» της λέει σε μια συνέντευξη μια θαυμάστρια και η Karin Slaughter απαντά: «το παίρνω σαν κομπλιμέντο!». Αν με ρωτούσες θα έλεγα ότι ναι, η Slaughter γράφει με το στυλ τον βορειοευρωπαίων μετρ του είδους της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Το βιβλίο της Genesis/Γένεση δεν είναι ένα δήγμα λογοτεχνίας που θα σε συνταράξει, αλλά όλα τα στοιχεία των αστυνομικών βιβλίων μυστηρίου, σε υπερθετικό βαθμό.

Οι χαρακτήρες είχαν ενδιαφέρον και βάθος, ίσως οι πιο ανθρώπινοι και γεμάτοι ελαττώματα που έχω συναντήσει, που τους συμπάθησα αμέσως.

Η πλοκή σφιχτή και με γρήγορο ρυθμό. Η διαδικασία που ακολουθούν οι πρωταγωνιστές detective είναι ρεαλιστική, όπως και τα κομμάτια που μιλούσαν γιατροί και ιατροδικαστές, πράγμα για το οποίο ευθύνεται η μακρά έρευνα της συγγραφέως με εκπρόσωπους των αντίστοιχων υπηρεσιών.

Τέλος ο villain είναι όσο πιο creepy γίνεται. Μέχρι τα τελευταία κεφάλαια δεν θα τον δεις, αλλά μέχρι εκείνη την στιγμή βλέπεις την δουλειά του πάνω στα σώματα των γυναικών που έπεσαν στα χέρια του και η αποστροφή για την υπερβολική σκληρότητα που δείχνει περνάει από τους χαρακτήρες του χαρτιού σε σένα.